Het verhaal achter Oogst vol Liefde
Mijn naam is Kitty, vrouw van Willem. In 2022 schilderde ik het woord “Help” op een groot bord en zetten Willem en ik dit in het land, tijdens de boerenprotesten. Ik wilde laten zien dat er iets niet goed ging: met de boeren, met ons voedsel en met de manier waarop we met de aarde omgaan.
Maar na verloop van tijd voelde “Help” niet meer als het hele verhaal. Ik wilde ook hoop geven. Daarom veranderde ik het bord naar “Heb Lief”. Omdat ik geloof dat liefde uiteindelijk het enige duurzame woord is. Liefde voor de aarde, voor goed voedsel, voor elkaar en voor de gemeenschap waarin we leven.
“Heb Lief” betekent voor mij: niet alleen klagen over wat er misgaat, maar zelf iets doen. Zorg dragen. Samenwerken. Verbinding maken. Het gaat niet alleen om liefde voor mensen, maar ook voor de bodem, de planten, de dieren en het voedsel dat we eten. Als we met liefde omgaan met de aarde en met elkaar, groeit er iets moois. Letterlijk, zoals in een tuin, maar ook tussen mensen.
Die gedachte werd de kiem van Oogst vol Liefde. Willem en ik zijn vanaf 2023 al met de gemeente in gesprek over lokaal en duurzaam voedsel aan de Overscheense weg. Op 3 oktober 2024 kwamen we voor het eerst met een groep in de stal samen. Vanuit dat kleine begin is iets prachtigs gegroeid: een tuin waarin we samen zaaien, planten, wieden, oogsten, leren en genieten. Voedseltuin OogstvolLiefde januari 2025
Het eerste seizoen viel ik uit door een ongeluk maar halverwege dit tweede seizoen ben ik volledig gerevalideerd, mede door het werken op de tuin. Zo gezond is werken in de natuur. Dit jaar heb ik ook de Moestuinschool Amsterdam gevolgd, de start van meerdere tuinders bij Oogst vol Liefde, onze CSA-gemeenschapstuin.
Bedanken wil ik iedereen die hieraan heeft bijgedragen; Henny, onze eerste vrijwilliger, Clemens en Virginie, ‘kleine’ Hennie en vele oogstaandeelhouders die wekelijks meewerkten. Willy, die met Jose en Alie de gezellige koffiepauzes verzorgde. Masja, de collega-tuinder, maar ook Robert en Ferry, die samen met Anne en Masja de eerste vier moestuinscholieren waren tijdens het eerste seizoen. En natuurlijk Nancy, de opleider van de Moestuinschool, zonder wie de tuin er nooit zou zijn zoals deze nu is. Aan iedereen die heeft geholpen, meegeleefd, meegedacht of gewoon een luisterend oor bood: dank je wel. Zonder jullie was dit nooit gelukt.
Voor de toekomst hoop ik dat we samen blijven kiezen voor de kern van de CSA: samenwerking, deelname, verbinding en een betaalbaar oogstaandeel voor iedereen. Dat de tuin van ons allemaal blijft, en dat we elkaar blijven helpen, leren en ontmoeten. Ik hoop dat Oogst vol Liefde een plek blijft waar jong en oud samen kunnen werken, lachen, oogsten en genieten. Een plek waar liefde niet alleen een woord is, maar iets dat we elke dag samen doen.
